Haar Diploma bleef achter, haar ambitie niet

Zes jaar geleden liep Nataliia over de Parkweg. Ze was vanuit Oekraïne naar Nederland gekomen en wilde niets liever dan weer aan het werk. Toen ze langs het kantoor van Melodi liep, zag ze grote posters waarop stond dat er huishoudelijke hulpen werden gezocht. Ze bleef staan, bekeek de posters en besloot naar binnen te gaan.

Dat moment bleek het begin van een nieuwe start. Inmiddels werkt Nataliia met veel plezier als helpende plus bij Melodi. Voordat ze zover was, moest ze opnieuw beginnen: ze leerde de Nederlandse taal en volgde een nieuwe opleiding in de zorg.

Welk werk deed je in Oekraïne?

“Toen ik nog in Oekraïne woonde, werkte ik als doktersassistent. Met mijn diploma kon ik op verschillende plekken in de zorg werken. Maar toen ik naar Nederland kwam, bleek mijn diploma hier niet geldig te zijn. Dat vond ik heel moeilijk. Ik had jarenlang geleerd en gewerkt als doktersassistent, maar ineens kon ik mijn beroep niet meer uitoefenen.

Toch wilde ik niet opgeven. Ik wist dat ik opnieuw moest beginnen, ook al vond ik dat soms best lastig.”

Hoe vond je het om de Nederlandse taal te leren?

“De Nederlandse taal vond ik erg moeilijk om te leren. De taal is heel anders dan het Oekraïens. Gelukkig had ik een vriendin die me veel heeft geholpen. Met haar sprak ik vaak Nederlands en ze legde veel aan me uit. Daarnaast keek ik veel films en video’s op YouTube en las ik boeken.

Toen ik bij Melodi ging werken, kwam ik ook veel met de Nederlandse taal in aanraking. Daardoor ging mijn Nederlands steeds sneller vooruit.”

Hoe werd er gereageerd toen je bij Melodi binnenliep?

“Toen ik het kantoor binnenliep, werd ik heel vriendelijk ontvangen. Het maakte ze niet uit dat ik nog niet zo goed Nederlands sprak. Ze waren heel meedenkend en behulpzaam. Dat vond ik erg fijn, zeker omdat ik in die periode veel met instanties te maken had en daardoor veel moest wachten en regelen. Je weet wel hoe dat soms gaat,” zegt ze lachend.

“Ik ben eerst als huishoudelijke hulp gaan werken. Later ben ik de opleiding tot helpende plus gaan volgen.”

Hoe ben je helpende plus geworden?

“Toen ik bij Melodi werkte, kreeg ik via hen de mogelijkheid om een BBL-opleiding te volgen. Ik heb bij het Dulon College de opleiding tot helpende plus gedaan. De opleiding duurde een jaar en ik ging twee dagen per week naar school.

Ik was een van de oudere studenten,” vertelt ze lachend. “Maar dat vond ik niet erg. Ik was vooral veel aan het werk.”

Hoe vind je het om bij Melodi te werken?

“Ik vind het erg leuk om bij Melodi te werken. Ik ga elke dag met plezier naar mijn werk. Mijn collega’s zijn aardig en betrokken. Ook de cliënten zijn blij als ik kom. Als zij blij zijn, ben ik dat ook.

Ik ben Melodi dankbaar voor de kans die ik heb gekregen om mijn diploma tot helpende plus te halen.”

Wat zijn je toekomstplannen?

“In de toekomst wil ik misschien nog doorstuderen voor verzorgende IG. Ik twijfel daar nog over, omdat de opleiding veel tijd kost. Daarnaast vind ik het werk als helpende plus ook heel leuk. Ik ben voor nu blij met wat ik doe.”

Heb je nog tips voor andere vluchtelingen?

“Kom in de zorg werken! Er zijn veel mensen nodig en het is heel dankbaar werk. Bovendien leer je de taal sneller, omdat je voortdurend contact hebt met andere mensen.Veel films kijken, YouTube-video’s bekijken en boeken lezen hebben mij ook erg geholpen.”

Tot slot wil Nataliia graag iets meegeven aan mensen die twijfelen of ze het wel zullen redden: “Je kunt het wel. Soms is het moeilijk of vervelend, maar uiteindelijk komt het goed.”